İÇİMİZDE BİR YER

Ahmet Altan’ın bu kitabı, insanoğlunun kimi zaman yaşadığı kimi zaman içinde saklı tuttuğu veya hiç karşılaşmadığı bir çok duyguyu kelimeler ile ifade eden bir çok denemeden oluşmuştur. Kitapta genellikle aşk, mutluluk, sevinç, hüzün, özlem, üzüntü, ihtiras, öfke gibi duygular ele alınmaktır. Yazarın yazmış olduğu bir çok hikayede ve bazı duygular üzerine yazılmış cümleler de kendi duygularınızı daha net görmenize bile sebep olmaktadır. Duygu farkındalığı yaratmakta olduğunu söylersek de yanlış olmayacaktır. Kitaba ismini veren “İçimizde Bir Yer” de yazar, hepimizin içinde başkası için ayrılmış bir yer olduğunu ve buna doğuştan sahip olduğumuzu söyleyerek yazısına başlamıştır. Hayatımızın önemli bir bölümünü kimi zaman farkında bile olmayarak kimi zaman neyi veya kimi aradığımızı bilmeden bu boşluğu doldurma arayışı ile geçirmekte olduğumuzu söylemektedir. Aynı zamanda içimizde ki bu boşluğun “iyi şeylere” sahip biri tarafından doldurulabileceği sanısı olduğudur. Fakat yazarın vermiş olduğu hikaye örneği ile bazen aşk, mutluluk, güven, dostluk gibi duygular yerine güvensizlik, tedirginlik, mutsuzluk ve hatta düşmanlık duygusunun bu boşluğu doldurduğunu savunarak yazar bu boşluğun da “şeytanın boşluğu” olduğunu düşünmektedir. İnsanlar pürüzsüz bir hayat ile değil de pürüzlü bir hayatta sarf ettikleri çaba, harcadıkları enerji ve bu karmaşanın yarattığı bağımlılık ile mutlu olmakta olduğunu ifade etmektedir. Kısacası yazar hepimizin içinde yer alan bu boşluk için daha güzeli, daha yakışıklısı, daha güçlüsü, daha güveniliri olsa da bizi en çok uğraştıracak olanı aramakta olduğumuzu söylemektedir. Yazar kitabında ayrıca gerçek olduğunu belirttiği “Eleni ve Küçük Gelin” adında bir hikayeyide anlatmıştır. Bu hikayeyi de kendisi ormanın kıyısında otururken ismi İnci olan mavi gözlü, yaşlı bir bayandan dinlenmiştir. İnci Hanımın anlattığına göre kendisi yirmi yaşlarında bir Osmanlı ailesinin oğlu ile evlenmiştir. Kayınpederi Cumhuriyet’in vekillerinden olup seksen yaşlarında bir adammış ve kendisi her Çarşamba akşamı evden çıkar kiminle görüşeceğini söylemezmiş. Evlendiklerinden iki yıl sonra Kayınpederi bir gün eve telefon açmış ve Markiz’de olduğunu söyleyip İnci Hanımı yanına çağırmış. Büyük bir endişe ile İnci Hanım hemen bulunduğu yere gitmiş. Kayınpederinin kederli bir hali varmış ve anlatacaklarının sadece ikisinin arasında sır olması şartı ile konuşmaya başlamış. Kayınpederi gençliğinde Eleni isminde bir Rum kızını seviyormuş ve aralarında da büyük bir aşk yaşıyorlarmış. Fakat Rum kızı olmasından kaynaklı aile baskısı yüzünden ayrılmışlar. Aradan yıllar geçmiş ve işyerine bir gün Eleni gelerek kendisini hiç unutamadığını artık onu görmeden yaşamayacağını söylemiş. Ondan sonra her Çarşamba Eleni’nin evine gitmeye başlamış. Eleni, kocası ve kendisi Çarşamba akşamları içki içerek sohbet ederlermiş, başkada bir şey yapmazlarmış. Eleni’nin kocası, karısının bu erkeği görmeden yaşayamacağını anlayınca bu bitmeyen aşka yardımcı ve tanık olmayıda artık kabul etmiş. Kayınpederi dün yine gitmiş ancak kapıyı kimse açmamış ve Eleni’nin ölmüş olduğunu öğrenmiş. Bunları duyan İnci Hanım ağlamaya başlamış... Kitapta yer alan diğer deneme başlıklarıda aşağıdaki gibidir... Bir Kadın, Bir Erkek "Umurumda Değil..." Sus Artık Sesim Yanlış Bir Gün Hazzın Haritası Eski Şehirde Şehvet, Tutku, Kıskançlık Bir Sabah Uyandığında Bir Orman Gölü Gibi İnsan Hayatın Yüzüne Bak Tanrı, Kumandalar ve Memeler Aşk İksiri Çakıltaşları Huysuz Dahi Suyun Taşa Dönüştüğü An Çöl Sevişmeleri Gizli Dil Sevdiğiniz Kaybolduğunda Gel ve Al Huzursuz Ruhlar Affedememek Bir Sergiden Tablolar İğde Kokuları Generalin Kızı Tanrı Sürgünde Kendini Doğurmak İlk Günah ve İlk Yanlızlık Durdum ve Bekledim